Lepiej późno niż wcale

Stare przysłowie stwierdza, że lepiej późno niż wcale. Mądrość ta ma potwierdzenie w Piśmie Świętym. Nasz Mistrz i Król Jeszu podał przykład dwóch synów, z których jeden obiecał coś ojcu, a drugi przeciwnie - odmówił pomocy. Ostatecznie stało się na odwrót. Ten, co obiecał, nie dotrzymał słowa, a ten, co się zapierał, zrobił to, czego nie obiecał. Zobaczmy, jak to relacjonuje Mateusz:

„Co myślicie? Pewien człowiek miał dwóch synów. Zwrócił się do pierwszego i rzekł: ‘Dziecko, idź dzisiaj i pracuj w winnicy!’ Ten odpowiedział: ‘Idę, panie!’, lecz nie poszedł. Zwrócił się do drugiego i to samo powiedział. Ten odparł: ‘Nie chcę’. Później jednak opamiętał się i poszedł. Któryż z tych dwóch spełnił wolę ojca?’ Mówią Mu: ‘Ten drugi’. Wtedy Jeszu rzekł do nich: ‘Zaprawdę, powiadam wam: Celnicy i nierządnice wchodzą przed wami do królestwa niebieskiego. Przyszedł bowiem do was Jan drogą sprawiedliwości, a wyście mu nie uwierzyli. Celnicy zaś i nierządnice uwierzyli mu. Wy patrzyliście na to, ale nawet później nie opamiętaliście się, żeby mu uwierzyć.” Mateusza 21:28-32

Gdy rodzice tracą rozum

„Opiekuj się, synu, swoim ojcem w starości, nie przysparzaj mu smutku, jak długo żyje. Choćby rozum stracił, bądź wyrozumiały, nie gardź nim nigdy, choć tak silny jesteś.” Syracha 3:12,13 LXX 

To jeden z ważniejszych cytatów z Pism Świętych. Prawdopodobnie jedyne miejsce, gdzie wzmianka jest o tym, że rodzic będący pod naszą opieką może stracić rozum. Co wówczas? Czy będziemy mieli zabawę z dziadka lub babci? A może uznamy, że już nie musimy szanować takiego rodzica? Przecież zachowuje się w sposób niegodny. 

Autor tych słów, Jeszu syn Syracha, zachęca nas byśmy do końca życia okazywali szacunek swoim rodzicom. Nic nie mówi o wyjątkach. Zachowanie rodzica nie ma znaczenia, ani to obecne, ani to przeszłe. Szacunek idzie po linii dziecko-rodzic. Inni ludzie mogą nie mieć powodu do szanowania naszego rodzica, ale my mamy taki powód - jest nim nasze życie, który otrzymaliśmy po rodzicach i wola naszego Boga. 

Jedno z dziesięciorga przykazań miało taką treść: 

Chrystus wróci na zamieszkałą

„Któremu bowiem powiedział kiedykolwiek ze Zwiastunów: Ty jesteś moim Synem. Ja dzisiaj zrodziłem Ciebie. I jeszcze: Ja będę Mu za Ojca, a on będzie mi za Syna.” Hebrajczyków 1:5 

„Ty jesteś moim Synem, ja dzisiaj zrodziłem Ciebie” to cytat z Psalmu 2:7, to znaczy, że Pan nasz Synem został już wcześniej. Był taki moment, kiedy Logos staje przed Bogiem i słyszy słowa: „Ty jesteś moim Synem. Ja dzisiaj zrodziłem Ciebie” List do Hebrajczyków, nie podaje, kiedy to nastąpiło. Psalm jednak podaje proroctwo, w którym wypowiada się Pomazaniec i jakby się przedstawia mówiąc: 

„Ja przez Niego królem zostałem ustanowiony na Syjonie, Jego świętej górze, abym przekazywał nakazy Pana. Pan mi powiedział: „Jesteś moim synem, ja dziś zrodziłem ciebie.” Psalm 2:6,7 LXX (Vocatio) 

List do Hebrajczyków zapowiada ponowny powrót Pomazańca na Ziemię, czytamy dalej: 

„Kiedy zaś ponownie wprowadzi Pierworodnego na zamieszkałą, powie: Niech Mu oddają pokłon wszyscy Zwiastunowie Boży!” Hebrajczyków 1:6 

Komentarz listu do Hebrajczyków 1:3

„Ten będąc odblaskiem chwały i odwzorowaniem istoty Jego, zarządza też wszystko słowem potęgi Jego. Dokonawszy oczyszczenia z grzechów, usiadł po prawicy Majestatu na wysokościach.” Hebrajczyków 1:3

Kolejny werset pierwszego rozdziału listu do Hebrajczyków podaje nam niezwykle cenne informacje na temat naszego pana Jeszu. Okazuje się, że Syn Boży nie tylko, że nie jest Bogiem Ojcem, ale też nie jest mu równy. Jest Jego Odblaskiem. Tak jak promień słoneczny nie jest Słońcem tak samo Syn nie jest Ojcem. W greckich manuskryptach znajdujemy słowo ἀπαύγασμα (apaugasma). W całym Nowym Testamencie omawiany przez nas werset jest jedynym miejscem gdzie występuje to słowo. Z tego powodu nie możemy porównać tej wypowiedzi z innymi, by sprawdzić, w jakim sensie i w jakim kontekście słowo to pojawia się w innych miejscach. Na szczęście słowniki są zgodne, że słowo to znaczy odblask. 

Przykazanie z gwarancją nagrody.

„Czcij ojca twego i matkę - jest to pierwsze przykazanie z obietnicą - aby ci było dobrze i abyś był długowieczny na ziemi.” Efezjan 6:2,3

Co to znaczy przykazanie z obietnicą? Otóż Bóg obiecał, że jeśli będziesz szanował swoich rodziców to będziesz żył długo na ziemi, którą kiedyś dostaniesz.

„Czcij ojca twego i matkę twoją, abyś długo żył na ziemi, którą Pan, Bóg twój, da tobie.” Wyjścia 20:12

Pierwsza relacja była bardziej ogólna podczas gdy druga bardzie teraźniejsza.

„Czcij swego ojca i swoją matkę, jak ci nakazał Pan, Bóg twój, abyś długo żył i aby ci się dobrze powodziło na ziemi, którą ci daje Pan, Bóg twój.” Prawa 5:16

„Ci daje”, czyli teraz. Posłaniec Paweł przypomina to przykazanie zwracając uwagę na szczegół, że jest to pierwsze przykazanie z obietnicą, czyli wyjątkowe przykazanie. Bóg dając to przykazanie zobowiązał się do „wypłacenia” nagrody. Jeśli będziesz szanował rodziców to będziesz długo żył na ziemi, którą dostaniesz. Najwidoczniej Stwórcy bardzo zależy na tym by ludzie troszczyli się o rodziców, czyli ludzi starych i często już niedołężnych.

Czcij ojca i matkę - to warunek Twojego zbawienia

I wiek po Chr.

I to wam jeszcze powiem: Jak długo dziedzic jest nieletni, niczym się nie różni od niewolnika, chociaż jest właścicielem wszystkiego. Aż do czasu określonego przez ojca podlega on opiekunom i rządcom. 

Galatów 4: 1,2

Była to postawa wspólna dla wszystkich a więc nie tylko dla pogan, ale także dla żydów i chrześcijan. Dziecko było prawie jak niewolnik, czyli musiało być posłuszne. Prawo żydowskie wymagało, by dzieci także w wieku dorosłym okazywały szacunek rodzicom.

 Czcij ojca i matkę oraz miłuj swego bliźniego, jak siebie samego!

Mateusza 19:19

Powyższy tekst Chrystus wypowiedział w I wieku a jest on powtórzony po Mojżeszu, który takie prawo dal Izraelowi z woli Boga. U pogan poddanie się woli rodziców było nawet ostrzejsze. Poniżej prezentuję fragment powieści* historycznej o początkach chrześcijaństwa w krainie Polan. W czasie bitwy pogańskich Polan z niemieckimi chrześcijanami kilkunastoletniego chłopca porywają Niemcy do niewoli. Wraca do domu już, jako dorosły chrześcijanin.