Jak wymazać swoje grzechy?

Jak wymazać swoje grzechy? To jest pytanie z serii, jak dostąpić zbawienia, bo wymazanie grzechów jest wstępnym etapem, wchodzenia na drogę prawdy, prowadzącej do zbawienia, które z kolei służy chwale Boga Ojca przez działalność Syna.

Dzieje 10:43 Wszyscy prorocy świadczą o tym, że każdy, kto w Niego wierzy, przez Jego imię otrzymuje odpuszczenie grzechów.

Dzieje 2:37-41 Gdy to usłyszeli, przejęli się do głębi serca: «Cóż mamy czynić, bracia?» - zapytali Piotra i pozostałych Apostołów. «Nawróćcie się - powiedział do nich Piotr - i niech każdy z was 

zanurzy się w imię Jeszu Pomazańca na odpuszczenie grzechów waszych, i weźmiecie w darze Ducha Świętego. Bo dla was jest obietnica i dla dzieci waszych, i dla wszystkich, którzy są daleko, a których powoła Pan Bóg nasz». W wielu też innych słowach dawał świadectwo i napominał: «Ratujcie się spośród tego przewrotnego pokolenia!». Ci więc, którzy przyjęli jego naukę, zostali zanurzeni I przyłączyło się owego dnia około trzech tysięcy dusz.

Dzieje 22:16 Dlaczego teraz zwlekasz? Wstań, zanurz się i obmyj się z twoich grzechów, wzywając Jego imienia!

Uważaj na ślepą gorliwość

I gorliwość niedobra przy braku rozwagi, błądzi, kto biegnie za prędko.

Przysłów 19:2 

Czy gorliwość może być zła? Niestety są ludzie, którzy nierozważnie podejmują decyzje, a później żałują, albo jeśli nie żałują to wpadają w drugą skrajność i usprawiedliwiają się przez usprawiedliwianie swojej decyzji. Ten drugi przypadek jest zdecydowanie gorszy, gdyż nie rokuje szans na poprawę, która w Biblii występuje pod nazwą nawrócenie. Dużo osób brnie w błąd ponieważ wstyd im przyznać się do błędu, to znaczy że mają problem z pokorą. 

Kiedy widzę ludzi przyjmujących chrzest w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego, to wiem, że ktoś zrobił krok bez należnej rozwagi. Może nawet długo podejmował decyzję, ale z jakiegoś powodu nierozważną. Nie zbadał sprawy dokładnie. Prawdopodobnie uległ naciskom kogoś kto się nim „zaopiekował”. Bardzo często taki błąd popełniają osoby, które odeszły od świadków Jehowy. Nie potrafią dostrzec, że po raz kolejny ulegają miłym ludziom. Jeśli ktoś dopiero po 20 latach zorientował się, że przystąpił do błądzącej organizacji religijne, to ile innych grup religijnych zdoła sprawdzić za swego życia? Niektórzy wpadają z deszczu pod rynnę z tego samego powodu, bo wydaje im się że tym razem spotkali miłych i szczerych ludzi znających Pismo Święte. Zmieniają jednego ślepego przewodnika na drugiego równie ślepego. 

"Panie, nie poczytaj im tego grzechu"

"Ojcze, przebacz im, bo nie wiedzą, co czynią. A oni rozdzielili między siebie Jego szaty, rzucając losy."

Łukasza 23:34 

Chrystus dał nam jednak przykład przebaczenia bez skruchy, ale nie wystarczyło, że sam wybaczył błagał Ojca w obronie grzeszników. Modlitwa sprawiedliwego ma wielką moc, ale nawet Pan nasz Jeszu będący Synem Boga uzasadniał swoją prośbę, „bo nie wiedzą, co czynią”. Oczywiście chodziło o żołnierzy. Jest to ciekawy przykład, ponieważ sam miał, możliwość przebaczać grzechy, ale w tym przypadku błagał jeszcze Ojca. Możemy, więc prosić Boga za grzesznika zwłaszcza, jeśli jego grzech dokonał się na naszej osobie. Za przykładem Pomazańca szli jego uczniowie...

"Jeden jest Pan, jedna wiara, jedno zanurzenie."

"Jeden jest Pan, jedna wiara, jedno zanurzenie."

Efezjan 4:5

Czy zanurzenie udzielane przez Chrystusa przed wylaniem Ducha Świętego było inne niż zanurzenie udzielane samodzielnie przez pomazańcowych sług? W żadnym razie. Nie mamy żadnej informacji biblijnej, która sugerowałaby, że późniejsze zanurzenie było prawdziwym a to wcześniejsze było janowym. Chrystus nie udzielał janowego zanurzenia i dlatego pojawił się spór, gdy w jednym miejscu i czasie zanurzał Jan i Jeszu (Jana 3: 23,24). Opisałem ten spór we wczorajszym wpisie.

Wiemy, że po zanurzeniu janowym, jeśli ktoś chciał stać się naśladowcą pomazańcowym to musiał ponownie przyjąć zanurzenie w imię Jeszu (Dzieje 19:1-5). Nic takiego jednak nie znajdujemy w odniesieniu do zanurzenia udzielanego przez Mesjasza przed zesłaniem Ducha Świętego. Absolutnie nic poza naszą fantazją nie sugeruje, że zanurzenie późniejsze było więcej warte niż wcześniejsze. Pomazaniec Boży nie udzielał zanurzenia janowego, ponieważ janowe zanurzenie miało przygotować na przyjście Chrystusa, kiedy więc Jan słyszy o działalności i zanurzeniu, jakie udziela Jeszu uznaje, że nadchodzi koniec jego działalności a więc także jego zanurzania. Uzasadnia to wyraźnie twierdząc, że ten, który przyszedł nieba cos więcej do zaoferowania niż ten, co pochodzi z ziemi.

Ile zborów założył Zbawiciel?

Potem Jeszu i uczniowie Jego udali się do ziemi judzkiej. Tam z nimi przebywał i udzielał zanurzenia.

Jana 3:22 

Z kolejnego rozdziały ewangelii Jana dowiadujemy się, że Mesjasz osobiście nie zanurzał w jego imieniu robili to uczniowie.

… Jeszu pozyskuje sobie więcej uczniów i zanurza więcej niż Jan - chociaż w rzeczywistości sam Jeszu nie zanurzał, lecz Jego uczniowie.

Jana 4: 1,2 

Wróćmy do pierwszego cytatu. Za raz po tych słowach Posłaniec Jan informuje o pewnym sporze:

Także i Jan był w Ainon, w pobliżu Salim, udzielając zanurzenia, ponieważ było tam dużo wody. I przychodzili /tam/ ludzie i przyjmowali zanurzenie. Nie wtrącono bowiem jeszcze Jana do więzienia.

Jana 3: 23,24 

W jednej okolicy pojawiły się dwie grupy zanurzające. Wynikły z tego pewne komplikacje.