Wiele twarzy antychrysta (PDF)

Przygotowując materiał do kolejnej części „Słowo na dziś” zdziwiłem się, że nawet mi sprawia przyjemność powrót do tych tematów. Niby znam je tak dobrze, ponieważ sam je pisałem a mimo to przeczytanie ich na nowo jest nadal odkrywcze. Oprócz typowych rad biblijnych, pomagających nam mądrze żyć, na co dzień („Nie bierz na siebie za wiele spraw”, „Na wszystko jest czas i wyznaczona godzina”, „Spraw ustom… drzwi i zasuwę”, „Trzeci język”), znajdujemy w tym piątym tomie sporo wyjaśnień dotyczących Izraela w czasach końca („Izrael zniszczy Babilon Wielki”, „Izrael – plac zabaw szatana”, „Izrael - bestia czasów końca”, itp.). Sporo wyjaśnień, których nigdzie indziej nie znajdziemy. Dla mnie samego było wielkim odkryciem tego, co tu opisałem. W tym tomie jest też sporo miejsca poświęconego świadkom Jehowy, są to przeważnie artykuły reagujące na bieżące treści ich pism. Przykładem tego mogą być takie tematy jak: „5 kłamstw świadków Jehowy na tematy medyczne”; „Lokalny ośrodek czystego wielbienia”; „Kult budynków, czyli biznes świątynny”.

Na rozkaz antychrysta - opowiadanie

Jakub jechał samochodem do domu swego taty. Nie minęła jeszcze godzina, gdy świat mu się zawalił. Dla większości ludzi nie stało się nic wielkiego, ale dla jego rodziny nastał najtrudniejszy okres w życiu. Prawdopodobnie będą się musieli ukrywać. Kiedy 7 letnia córka Jakuba krzyknęła rzucił wszystko i pobiegł sprawdzić, co się stało. Stała przerażona przed monitorem komputera, wpatrywała się w ekran a z oczy płynęły jej łzy. Była przerażona. Zobaczyła na własne oczy jak zabijają ludzi. Spiker tłumaczył, że mesjasz ogłosił nowy porządek świata. Teraz wszyscy nieuznający jego władzy zostaną wyeliminowani. Mesjasz zasiadł na tronie w Jerozolimie i rozpoczął coś, co nazwał Armagedonem.

Wcześniej przez 6 dni telewizja pokazywała Mesjasza jak uzdrawiał ludzi. Przyprowadzano do niego chorych i na oczach milionów internautów następował cud. W pierwszym dniu sporo osób śmiało się z rzekomych cudów, ale po kilku dniach już wszyscy byli nastawieni entuzjastycznie i nikomu nie przychodziło do głowy, że to może być spektakl. Ciągłe powtarzanie, że mesjasz przyszedł wśród wielkich cudownych znaków z mocą zaowocowało rosnącą wiarą. Wcześniejsi sceptycy teraz zaklinali się, że na własne oczy widzieli cuda. Zapanowała euforia szczęścia. Po całym świecie rozeszła się wiadomość, że nastanie koniec chorób a niektórzy nawet przebąkiwali coś o życiu wiecznym, ale wspominano też, że zanim będzie lepiej to musi być na krótko gorzej.

W siódmym dniu apostołowie z biura mesjasza ogłosili początek Armagedonu. Sam mesjasz do kamer zapowiedział, że odtąd „będzie pasł narody rózgą żelazną”. Stwierdził, że dobro nie zatryumfuje dopóki, choć jedna osoba na ziemi będzie siedliskiem niewiary.  Zaczęło się powszechne składanie pokłonów mesjaszowi. Telewizja pokazywała górników składających zbiorowy pokłon pod ziemią, a także kosmonautów na stacjach kosmicznych i całe wsie na ziemi. Tłumaczono, że jest to czas spełnienia się proroctwa z Filipia 2:10 w którym Paweł zapowiedział że "na imię Jeszua zegnie się wszelkie kolano na niebie i na ziemi, i pod ziemią". Jeszcze przed miesiącem twierdzono, że będzie to na imię Jezus a dziś już wszyscy są pewni, że będzie to na imię Jeszua. W ciągu kilku tygodni intensywnej indoktrynacji namnożyło się znawców Pism Świętych a każdy był gotów zabić w obronie nowych prawd. Oficjalnie zaczęło się publiczne składanie pokłonu, ale faktycznie rozpoczęło się polowanie na niewiernych tylko, że media o tym drugim szczególe milczały.

Członek Ciała Kierowniczego, przed komisją w Australii

Szczerzy świadkowie Jehowy lub byli członkowie tej społeczności bez trudu dostrzegą lawirowanie między współczesną poprawnością polityczną a faktycznymi wytycznymi ciała kierowniczego świadków Jehowy. Dla osób postronnych może to nie być tak oczywiste, bo nieznana wytycznych świadków Jehowy zwłaszcza tych starszych. Myślę, że to ciekawy film dający do myślenia. Rzadko mamy okazję usłyszeć, co ma do powiedzenia członek ciała kierowniczego a gdy już taka okazja się pojawi to pryska czar wyjątkowości i wychodzi na jaw zwykła ludzka układność.

"Niechże wasze słowo Tak znaczy Tak, wasze Nie – Nie; gdyż co jest ponad to, jest od niegodziwca." Mateusza 5:37 PNŚ

Świadectwo Syracha na temat ducha Samuela

Przykładem błędnej nauki, do której by nie doszło gdyby nie odrzucono części Pism Świętych jest przekonanie, że ducha proroka Samuela udawał szatan lub jakiś inny zły duch. Otóż w Pismach Świętych nie ma takiej nauki ona powstała na bazie błędnych przekonań na temat stanu duszy po śmierci. Te błędne przekonania kolidowały z biblijnym opisem, w którym duch Samuela prowadzi rozmowę z Saulem przez medium spirytystyczne. Nigdzie w Biblii nie ma informacji, że to robił zły duch udający Samuela a jednak taka opinia krąży dziś zwłaszcza po świadkach Jehowy i tych, którzy byli pod ich wpływem. 

Powiedzmy sobie wprost jest to nie biblijna nauka, czyli Biblia nam takiej informacji nie przekazuje. Jest ona owocem ludzkiej filozofii. Ma bardzo słabe uzasadnienie biblijne odwołujące się na przykład do wersetu mówiącego, że szatan przybiera postać anioła światłości. 

„I nic dziwnego. Sam bowiem szatan podaje się za anioła światłości.” 2 Koryntian 11:14

Robi się z tego regułę polegającą na twierdzeniu, że on podszywa się pod kogoś innego. Tymczasem faktycznie szatan udaje anioła światłości w sensie dosłownym nie udaje innego anioła, który jest w niebie, ale sam siebie przedstawia że on jest dobry. Stąd jego słudzy nazywają się Iluminatami (oświeceni) a czas, kiedy zaczęli dochodzić do władzy nazywa się oświeceniem. Jego czciciele oddają mu też cześć nazywając go Lucyferem, czyli niosącym światło. 

Czy rok sabatowy i jubileuszowy ma przełożenie na światowe kryzysy?

"Po upływie siedmiu lat zarządzisz umorzenie długów. Taki zaś jest sposób umorzenia długów: Każdy wierzyciel umorzy pożyczkę, której udzielił bliźniemu, nie będzie jej ściągał od swego bliźniego i brata, gdyż obwołano umorzenie długów na cześć Pana." Prawa 15:1,2

W Biblii czytamy, że wolą Boga było, by 7 rok z rzędu był rokiem odpoczynku. Zdania są podzielone, bo niektórzy twierdzą, że to był ósmy rok i z tego powodu Pan nasz Jeszu zmartwychwstał w 8 dniu, czyli patrząc na to odwrotnie w pierwszym dniu nowego tygodnia. Stąd się wzięło nazywanie niedzieli przez pierwszych sług pomazańcowych dniem pańskim. W późniejszym czasie ten dzień ustanowiono w zastępstwie dnia siódmego, jako dzień odpoczynku. 

Nieporozumienie bierze się stąd, że pierwszy rok, kiedy izraelici objęli we władanie ziemię obiecaną był jednocześnie rokiem, sabatnim czyli siódmym z punktu widzenia walki o tą ziemię. Był to więc dla nich rok odpoczynku. Jednak z punktu widzenia objęcia władzy nad tą ziemią był to rok pierwszy. Nastąpiło, więc coś w rodzaju przesunięcia roku Sabatniego. Faktycznie jednak liczenie lat zaczynało się od objęcia ziemi, więc następowało jakby nowe przeliczenie roku Sabatniego. Od tej pory siódmy rok był sabatnim. Gdyby jednak istniał system oceniania w porównaniu do wcześniejszego systemu to okazałoby się, że Izraelici przesunęli rok sabatni. 

Biblia nie podaje spisu ksiąg natchnionych.

„Ty natomiast trwaj w tym, czego się nauczyłeś i co ci powierzono, bo wiesz, od kogo się nauczyłeś. Od lat bowiem niemowlęcych znasz Pisma Święte, które mogą cię nauczyć mądrości wiodącej ku zbawieniu przez wiarę w Pomazańcu Jeszu. Wszelkie Pismo od Boga natchnione [jest] i pożyteczne do nauczania, do przekonywania, do poprawiania, do kształcenia w sprawiedliwości - aby człowiek Boży był doskonały, przysposobiony do każdego dobrego czynu.” 2 Tymoteusza 3:14-17 

Z powyższym wersetem mamy ten problem, że rozumiemy go tak jak ktoś nas zaprogramował. Pomaga w tym niezbyt dokładne tłumaczenie tego tekstu. Otóż różne ugrupowania nazywające siebie chrześcijanami chcąc pozyskać nowych wyznawców na siłę lansują pogląd jakoby Pismo Święte było wolne od prób fałszowania, jego treść całkowicie pewna i wielokrotnie potwierdzona a lista ksiąg świętych opieczętowana lakiem z nieba. Niestety tak nie jest i nawet nie musi być. 

Paweł w liście do Tymoteusza nie twierdzi, że wszystkie księgi na temat Boga są natchnione przez Boga. On twierdzi, że wszystkie księgi pochodzące od Boga są natchnione i pożyteczne. Ten kwadratowy nawias w cytacie zawiera słowo, którego nie ma w manuskryptach, ale jego istnienie jest uzasadnione przez kontekst całej wypowiedzi. Jednak to słowo [jest] można śmiało przestawić i nadal tłumaczenie będzie prawidłowe, ale wyglądałoby tak:

Księgi na chwałę Boga i ku naszemu pouczeniu.

Nie kwestionuję żadnej księgi biblijnej w przeciwieństwie do większości kościołów protestanckich w tym także do świadków Jehowy. Nie znaczy to jednak, że wszystkie księgi traktuję na równi. Uważam, że byłby to błąd, ponieważ różne księgi miały różny charakter i powstały w różnych celach. Na przykład księgi Judyty i Tobiasza prawdopodobnie nie są księgami opisującymi historię, lecz mają charakter budujących opowieści. Taki sam charakter ma księga Estery, którą powszechnie na rozkaz rabinów żydowskich kościoły zachodnie uważają za absolutną prawdę. Jest to księga, w której w ogóle nie wspomina się o Bogu. Historia jej nie potwierdza zwłaszcza by jakakolwiek Izraelitka była żoną króla perskiego. Natomiast wiemy na pewno z innych podobnych historii, że żydzi mieli skłonność upiększać tego typu opowieści na przykład żydowska kochanka polskiego króla jest w opowieściach żydowskich przedstawiana, jako żona króla Kazimierza Wielkiego, co jak wiemy jest nieprawą. Co ciekawe ona także miała na imię Estera, do jej potomków ma należeć część rodu Małachowskich.

Nie wszystko, co znajdujemy w Pismach Świętych musi być opisem autentycznych wydarzeń, czego najlepszym dowodem są opowieści rozpowszechniane przez Chrystusa. Uknuto na potrzebę tych historyjek określenie przypowieść gdzie główny człon tego sowa to powieść. Encyklopedia definiuje słowo przypowieść, jako: 

„Rozbudowany utwór narracyjny o pouczającej treści; forma — schematyzm fabuły, uproszczony wizerunek postaci, selekcja realiów — służy przekazaniu ogólnej prawdy moralnej, filoz. lub rel.” (PWN)

Pan nasz Jeszu był nowoczesny w sposobie nauczania, ponieważ przypowieści były bardzo w tamtym czasie popularne podobnie jak dziś popularne są filmy. Z historycznego punktu widzenia takie księgi jak Estery, Judyty czy Tobiasza wnoszą niewiele, ale z punktu widzenia pouczających opowieści wnoszą bardzo dużo. Z punktu widzenia wzorców moralnych są wręcz wspaniałą pomocą zwłaszcza w kształceniu młodych ludzi.