Rodzina Chrystusa

„Przyszedłszy do swojej ojczyzny, nauczał w ich synagodze, tak że zdumieni pytali: 

– Skąd u Niego ta mądrość i moce? Czyż nie jest synem cieśli? Czyż matce Jego nie jest na imię Mariam, a Jego braciom Jakub, Józef, Szymon i Juda? I wszystkie siostry Jego czyż nie żyją u nas? Skąd więc ma to wszystko?

I gorszyli się Nim. A Jeszu rzekł do nich: 

– Nie jest prorok pozbawiony szacunku, chyba że w swojej ojczyźnie i w swoim domu.”

Mateusza 13:54-57

Oprócz informacji, że Pan nasz miał rodzeństwo jest tutaj także ciekawy problem, dotyczący rodziny i jej wpływu na naszą opinię. Nikt nie chce tego powiedzieć wprost, ale warto. Otóż ziemska rodzina Chrystusa nie przynosiła mu chwały i nie ułatwiała mu głoszenia. Taki wniosek wyłania się z powyższej relacji. Znajomość rodziny była powodem do kwestionowania wartości Zbawiciela. 

To wcale nie znaczy, że rodzina dawała poważne powody, by się nią gorszyć. Wystarczyło, że nie wybijali się z grona innych mieszkańców Nazaretu. Izraelici wypracowali własne wartości i system religijny. Wystarczyło, że rodzeństwo nie było w tym systemie aktywne, a już było przezroczyste, czyli niewidzialne dla tych, którzy gardzili zwykłymi ludźmi. 

Jak cię widzą tak cię piszą.

Kolejne wersety dotyczące skromnego zachowania się podczas uczty posiadają dwie bardzo różniące się wersje. Pierwsza pochodzi z przekładu Biblii Tysiąclecia.

„Wargi wychwalać będą tego, kto hojny jest na ucztach, i prawdziwe jest świadectwo o jego szlachetności. Miasto będzie szemrać przeciw skąpemu na ucztach i świadectwo o jego sknerstwie jest prawdziwe.” Syracha 31:23,24 BT 

Rada ta w tej wersji wydaje się nieco sprzeczna z zachęta do skromności podczas jedzenia. Z jednej strony jedz mało a drugiej strony „postaw się a zastaw się”, jak mawia stare polskie przysłowie. Rada ta by nie być skąpym podczas przyjęcia nie może dotyczyć uczestników gdyż oni mają skromnie spożywać posiłki. Z kolei gospodarz już przez sam fakt zorganizowania uczty okazał się hojny. Zorganizowanie uczty i podanie samego chleba z wodą nie można by uznać za ucztę. Cokolwiek innego było już dużym wydatkiem. Jedzenie w tamtych czasach było bardzo drogie zwłaszcza mięso, ale jedno jabłko w Rzymie kosztowało około 40 zł. Jeśli ktoś organizował ucztę to miał bardzo duży wydatek.