Charakter narodowy

„Sprawiedliwość wywyższa naród, a czyn haniebny pomniejsza narody.” Przysłów 14:34

Przekład z Septuaginty jest bardzo podobny, ale może być ciekawym przykładem jak to samo można powiedzieć innymi słowami.

„Sprawiedliwość wysoko umieszcza narody, a występki czynią plemiona karłowatymi.” LXX

Czasem propaganda nas przekonuje, że nie ma różnicy między narodami, wszystkie są sobie równe. Taka argumentacja bywa też stosowana do ras ludzkich, które bywa, że też są powiązane z określonymi grupami narodowymi. Pismo Święte informuje nas że narody morga się różnić. Jeden urasta gdy inny maleje. Księga Przysłów wychwala narody sprawiedliwe, a umniejsza postępujące haniebnie. 

Multikulti, czyli jak ziemia ulega zachwaszczeniu [film]

Każda rasa jest piękna i każdy naród ma prawo do swojego kawałka przestrzeni życiowej. Zwolennicy integracji (multikulti) chcą odebrać narodom prawo do własnej ziemi, a rasy chcą zmiksować i zatrzeć różnice między nimi. Wszystko to jest wymierzone przeciw Bożemu porządkowi naturalnemu i przeciw ludzkości. Wszyscy ludzie identyczni i w pewnym sensie równi oznacza zaniżenie poziomu ludzkości w dół. Nie jest możliwe równanie w górę, bo z człowieka o niskiej inteligencji nie stworzy się geniusza, ale za to można zrobić odwrotnie. Jeśli więc celem rządzących jest równość mas, to jest ona możliwa do osiągnięcia tylko przez zrównanie z najniższym poziomem człowieka. 

Równanie praw wszystkich roślin w ogródku zamienia ogród w pastwisko. Rośliny szlachetne są spychane i w końcu znikają. Nic nie ma swojego miejsca wszystkim kieruje chaos. Za to w ogrodzie wszystko ma swoje miejsce i każda roślina posiada dość przestrzeni by się pięknie i zdrowo rozwijać. Tak samo jest z narodami na Ziemi. Bóg wyznaczył im miejsce i czas na realizację swoich celów. Ukryci sataniści chcą im te prawa zabrać, a narody zlikwidować przez uczynienie z nich jednego wielkiego ogólnoświatowego pastwiska. 

Nikomu nie dawaj nad sobą władzy.

„Póki żyjesz i tchnienie jest w tobie, nikomu nie dawaj nad sobą władzy.” Syracha 33:21

Kontekst wymienia wprawdzie rodzinę i znajomych, ale werset w swej wymowie jest prosty: „NIKOMU nie dawaj nad sobą władzy”. Cytat ten pojawił się w komentarzu do tematu „Demokracja szatana” i słusznie, bo demokratyczne wybory władcy są przekazaniem mu władzy nad sobą. Nie łudź się, że jest inaczej. Kiedy władza robi coś złego wówczas często słyszymy: „Przecież sami ją wybraliście!” Co innego, gdy ktoś nas nie pyta o zdanie i sam sięga po władzę, wówczas dostaje ją ten, co ma dość siły by ją sprawować. Wybory tak zwane demokratyczne mogą ustanowić władcą kogoś, kto nie będzie wstanie samodzielnie rządzić i tak przeważnie jest. Nikt chyba nie ma wątpliwości, że tak było z poprzednim prezydentem i że będzie z obecnym, choć wszyscy chcielibyśmy się mylić. Prezydent w Polsce ma przydomek „władca żyrandoli” ponieważ tylko nad nimi ma władzę. 

Ja też chciałbym się mylić, co do wartości aktualnego zwycięzcy. Bardzo bym chciał, by naprawdę zadbał o polski naród. Nie o flagę, nie o godło czy nawet słowo Polska, bo to są projekcje, ale o to, co jest prawdziwie wartościowe, czyli o ludzi. Bo narodem jesteśmy my, jako rodzina tylko, że w większej skali. Każdy naród otrzymał swoje miejsce na ziemi od Boga i szanujmy to nie tak jak Ezaw, który oddał swoje pierworodztwo za miskę soczewicy (Rodzaju 25:29-34).

Mniejsze zło?

Prawie dwa tysiące lat temu Pomazaniec i Syn Boży został postawiony w stan oskarżenia. Wówczas doszło do dyskusji nad mniejszym złem.

"Wobec tego arcykapłani i faryzeusze zwołali Wysoką Radę i rzekli: Cóż my robimy wobec tego, że ten człowiek czyni wiele znaków? Jeżeli Go tak pozostawimy, to wszyscy uwierzą w Niego, i przyjdą Rzymianie, i zniszczą nasze miejsce święte i nasz naród. Wówczas jeden z nich, Kajfasz, który w owym roku był najwyższym kapłanem, rzekł do nich: Wy nic nie rozumiecie i nie bierzecie tego pod uwagę, że lepiej jest dla was, gdy jeden człowiek umrze za lud, niż miałby zginąć cały naród." Jana 11:47-50

Ludzkie spekulacje i branie sprawy w swoje ręce okazało się zawodne. Wprawdzie Jan uznał te słowa za prorocze to jednak Kajfasz nie wypowiadał ich z tą myślą. On kalkulował na sposób ludzki. Jego rozumowanie nie potwierdziło się a naród i świątynia zostały zburzone właśnie, dlatego że zabili Pomazańca Bożego. Jemu wydawało się, że robi dobry wybór, ale się pomylił. Mniejsze zło okazało się wielkim złem, ponieważ zło zawsze jest złem i nie ma w sobie dobra. Z punktu widzenie Boga Ojca i jego Syna Jeszu, dobrowolne oddanie życia za ludzi nie było mniejszym złem tylko było dobrem. Natomiast ludzie, którzy go skazywali na śmierć dopuszczali się zła. Chrystus dopuszczał się dobra a sędziowie zła. Ani wybór mniejszego zła ani to, że śmierć ta była przepowiedziana i konieczna nie umniejsza winy osób, które do niej się przyczyniły, bo zło nie jest dobrem i zawsze wymaga sprawiedliwości, czyli kary. Dlatego pan Jeszu powiedział:

Syn egoista myślał tylko o sobie

Niedługo potem młodszy syn, zabrawszy wszystko, odjechał w dalekie strony i tam roztrwonił swój majątek, żyjąc rozrzutnie.

Łukasza 15:13

Dziś syn marnotrawny. Chcę Ci zwrócić uwagę, że przydomek marnotrawny jest mylący gdyż zmarnowanie pieniędzy jest w tej opowieści najmniej ważne. Chodzi w niej bardziej o fakt, że młody człowiek pokładał swoje nadzieje w pieniądzu odrzucając więzi rodzinne. Odrzucił Ojca i brata gdyż uznał, że z pieniędzmi, które mu się należą sam da sobie radę w życiu i nie jest mu nikt do niczego potrzebny. Gdyby wziął pieniądze i wybudował dom gdzieś w okolicy pewnie jego losy by się inaczej potoczyły, ale on emigrował zagranicę. Byle jak najdalej od ojcowskiego wzroku. Wybrał się w świat, który oferował mu mnóstwo atrakcji, postanowił poczuć, że żyje. Jak wiemy nie trwało to długo i poczuł na własnej osobie jak żyją ludzie doświadczający skrajnej nędzy i upokorzenia. Doświadczył tego, co najgorsze i na szczęście zmądrzał.

Ojciec go wyczekiwał, martwił się i miał nadzieję, że syn wróci. Kiedy po doświadczeniu skrajnej nędzy syn wraca ojciec widzi go z daleka i wielce się cieszy. Odzyskał syna. Przypowieść ta ukazuje jak cenne jest nawrócenie się z grzesznej drogi. Chciałbym jednak zauważyć, że to nawrócenie zostało nam zobrazowane na przykładzie człowieka, który emigruje nie tylko od Ojca, ale także od swojego całego rodu lub mówiąc bardziej współcześnie od narodu. Naród to nasza rodzina tylko w większej skali a ojczyzna to inaczej ojcowizna, czyli to, co pozostawili nam nasi ojcowie. Syn marnotrawny odwrócił się nie tylko od swojej bliskiej rodziny, ale także od swojej większej, czyli od całego narodu. W tej przypowieści ta niewierna postawa ma zobrazować grzeszny styl życia...