Król ze szczepu Judy

Nie zostanie odjęte berło od Judy ani laska pasterska spośród kolan jego, aż przyjdzie ten, do którego ono należy, i zdobędzie posłuch u narodów!

Rodzaju 49:10

Wiemy, że proroctwa się spełniają dokładnie, jak więc rozumieć powyższy cytat? „Nie zostanie odjęte berło od Judy” skoro Iszrael został pokonany przez Babilon i od tamtej pory na tronie nie zasiadł żaden potomek Judy? Po powrocie z niewoli podjęto próbę zaszczepienia marionetkowego króla, ale szczep się nie przyjął. Z historii widzimy, że królami byli przedstawiciele różnych narodów nawet Edomu. Słynny król Herod i jego dynastia byli właśnie Edomitami, a przecież inne proroctwo zapowiadało, że Edom będzie służył Iszraelowi. 

Okazuje się, że szatan dołożył wielu starań, by zrobić wszystko na przekór proroctwom. Jednak my nie uznajemy króla Heroda ani innych władców mianowanych przez potęgi światowe za spadkobierców prawowitej władzy nad Judą. Biblia tę władzę przedstawia jako bestię z siedmioma głowami. Te głowy to mocarstwa pozwalające bestii używać nazwy Izrael i udawać prawowitą władzę. Dziś także w Palestynie rządzi bestia, którą ustanowiła siódma głowa, czyli potęga Anglo-amerykańska. 

Władza a Bóg

„Każda dusza władzom panującym niech się podda. Nie ma innej władzy, niż od Boga, a te, które są, zostały wyznaczone przez Boga. Kto więc przeciwstawia się władzy - przeciwstawia się rozporządzeniu Bożemu. Ci zaś, którzy się przeciwstawili, ściągną na siebie sąd.” Rzymian 13:1,2

Pisałem już o tych wersetach i zawartej w nich szokującej myśli. Dlaczego szokującej? Ponieważ ta władza, której mamy być podporządkowani, często prześladowała sług Bożych.  Dlaczego tak się działo wyjaśniłem w temacie „Królowie Ziemi”. A w temacie „Władza, która nie pochodzi od Boga” wspomniałem o tym, że rządy panujące nad narodami coraz częściej nie wywiązują się ze swoich obowiązków. Na przykład Bóg dał nakaz, by morderców karać śmiercią, podczas gdy obecne władze zmówiły się, by nie stosować tej kary. W Izraelu było prawo, że karę śmierci wykonywał mściciel, którym był najczęściej krewny zabitego.

„Gdyby ktoś drugiemu zadał cios z nienawiści albo rzucił się na niego w zbrodniczym zamiarze, tak iż tamten umarł, albo gdyby w złości zadał ręką cios śmiertelny, wtedy ten, który uderzył, musi być zabity; jest bowiem zabójcą i mściciel krwi może go zabić, kiedy go spotka.” Liczb 35:20,21