W jaki sposób apostołowie wypędzali demony?

A przywoławszy dwunastu uczniów swoich, przekazał im władzę nad tchnieniami nieczystymi, żeby mogli wyrzucać je, a także by mogli terapeutować z każdej choroby i każdej słabości.

Ewangelia wg św. Mateusza 10:1

Dwunastu wybranych spośród kilkudziesięciu uczniów dostało władzę nad złymi tchnieniami, czyli nad istotami niewidzialnymi, duchowymi, dlatego kojarzonymi z powiewem, tchnieniem.

Nie należy mylić władzy z mocą. Posiadanie władzy oznacza otrzymanie pewnych uprawnień, kompetencji. Posłańcy Chrystusa mieli władzę w takim samym sensie, jak ktoś dostaje władzę prezydenta, czy burmistrza, to znaczy może podejmować decyzje i wydawać polecenia. Taką władzę otrzymało dwunastu. Nie stawali się przez to silniejsi od demonów, nie mieli nadprzyrodzonej siły, ale mieli prawo do wydawania poleceń.

Widać to lepiej na przykładzie samego Chrystusa.

Medytacja czy wyjałowienie?

Ostatnio za sprawą azjatyckiego pogaństwa i propagandy medialnej, która jest w rękach Babilonu Wielkiego, stało się modne słowo medytacja. Postarano się, by kojarzyć to z ludźmi siedzącymi w określonej pozycji. Żeby propaganda miała dużą skuteczność, na zdjęciach pokazuje się wyjątkowo pięknych młodych ludzi, co w umysłach mniej przezornych osób rodzi pozytywne skojarzenie z pominięciem jakiejkolwiek wiedzy. Propaganda tego typu medytacji jest oderwana od rzeczywistości. Propaguje się zwyczaje pochodzące z religii pogańskich, które przy bliższym poznaniu wzbudzają obrzydzenie. Chrześcijanie są jednak skutecznie od tej rzeczywistości izolowani i przedstawia im się tylko to co są w stanie zaakceptować, co wydaje im się atrakcyjne. 

Samo słowo medytacja jest pochodzenia łacińskiego. Pochodzi od meditatio i znaczy coś zupełnie innego niż nam proponują religie azjatyckie. Medytacja oznacza rozmyślanie, podczas gdy większość szkół wschodnich pod tą nazwą promuje pozbawienie się wszelkich myśli. Nie tylko ja zauważyłem tą sprzeczność. Znalazłem jej potwierdzenie w Wikipedii, czytamy tam:

Czego boją się demony?

„A Jeszu zapytał go: ‘Jak ci na imię?’ On odpowiedział: ‘Legion’, bo wiele złych tchnień weszło w niego. Te prosiły Jeszu, żeby im nie kazał odejść do Czeluści.” Łukasza 8:30,31

Tym razem zamiast słowa duch użyłem tchnienie, by przypomnieć prawidłowe znaczenie tego słowa i związane z nim skojarzenia. Dla dzisiejszego tematu ważne jest jednak to, że złe tchnienia nazywane też złymi duchami, lub krócej demonami, boją się trafić do miejsca zwanego Czeluścią (abysson). Pan nasz Jeszu dysponuje mocą, by je tam wysłać. One nie są w stanie mu się sprzeciwić, być może właśnie dlatego, by nie trafić w to miejsce, które byłoby dla nich więzieniem. Robią więc to, co im nakazuje Pomazaniec Boga. 

Można by spytać: dlaczego nie wysłał ich do tej czeluści? Odpowiedź prawdopodobnie znajduje się w stwierdzeniu: