„Jeśli posadzono cię na pierwszym miejscu, nie wbijaj się w pychę, bądź między nimi jak jeden z nich, miej staranie o nich, a dopiero potem usiądź! Gdy wykonasz wszystko, co do ciebie należy, zajmij swoje miejsce, abyś się radował wraz z nimi i otrzymał wieniec za umiejętność kierowania ucztą.” Syracha 32:1,2
Jeszu syn Syracha spisał księgę mądrości na 200 lat przed naukami Chrystusa. Księga przez nas dziś zwana księgą Syracha zawiera nauki, które przygotowywały grunt pod nauki naszego Pana. Była dostępna w języku hebrajskim i greckim, dzięki czemu „zagubione owce z domu Izraela” mogły przygotować się na przyjście i przyjęcie Mesjasza. Niestety w Jeruzalem szalała ówczesna wersja inkwizycji, która zwalczała tego typu księgi jak i samych proroków Bożych. Z tego powodu nie stała się bardzo popularna. Pan nasz Jeszu musiał ją znać bo odnajdujemy w jego naukach myśli zawarte w tej księdze. Podobnie w listach apostolskich odnajdujemy nawiązania do tej księgi, choć nie jest wymieniona z nazwy. Pamiętajmy jednak, że zdecydowana większość ksiąg Starego Testamentu nigdzie nie jest wymieniona w Nowym Testamencie z nazwy. Skąd Pomazaniec Boży znał tą księgę? Czy czytał ją zanim podjął działalność? Czy może znał ją, dlatego że swoim duchem pobudził jej autora do pisania? (1 Piotra 1:11). Jakby nie było, księga Syracha i księga Mądrości są wyjątkowo kompatybilne z Nowym Testamentem i naukami Syna Bożego.
