Jak korzystać z wolności?

Wy bracia jesteście powołani do wolności, ale nie do wolności dla pragnień ciała, przeciwnie w miłości służcie sobie nawzajem.

List do Galatów 5:13

Powołanie do wolności polega na tym, że nie obowiązuje nas lista nakazów, i system kar natychmiastowych. Możemy przez całe swoje życie robić, co chcemy i nikt ze sług Bożych nie zażąda kary śmierci. Jedyne co mamy w takim przypadku zrobić, to usunąć taką osobę z naszego grona. Taka osoba staje się martwa duchowo, ale ciągle ma możliwość się skorygować.

Są jednak mniejsze uchybienia, które nie powodują wykluczenia i wówczas niestety pojawia się skłonność do nadużywani wolności, do manifestowania swojej postawy, a może nawet do wywierania wpływu na innych by postępowali podobnie.

Pragnienia ciała mają skłonność do zagarniania pod siebie. Miłość odwrotnie traktuje innych na równi ze sobą samym i dlatego, gdy komuś innemu jest gorzej, to miłość szuka sposobu do wyrównania.

Talenty i miny od Chrystusa

Biblijny talent to jednostka wagi, jak nasz kilogram czy tona. W języku greckim talanton to po prostu ciężar. Kiedy więc czytamy w Pismach że pan Jeszu rozdzielał talenty to znaczy że dawał coś nie na sztuki tylko na wagę (ciężar). Waga ta nie była jednolita wszędzie. W rożnych rejonach i okresach miała różną wartość. Na przykład nowożytna jednostka miary talanton może mieć nawet 150 kg, podczas gdy starożytna dużo mniej, bo około 26 kilogramów. Dla nas nie ma to znaczenia, liczy się nauka, jaką Pan nasz przekazał swoim uczniom i nam pośrednio. 

„Podobnie też [jest] jak z pewnym człowiekiem, który mając się udać w podróż, przywołał swoje sługi i przekazał im swój majątek. Jednemu dał pięć miar, drugiemu dwie, trzeciemu jedną, każdemu według jego możliwości, i odjechał.” Mateusza 25:14,15

Każdy więc dostał kilkadziesiąt kilogramów majątku swego pana. Nie wiemy czy był to majątek w srebrze, w złocie czy może jeszcze w innej formie. Fakt że tego nie wiemy, czyni przypowieść bardziej uniwersalną, możemy odnieść talent do rożnych darów naszego Pana Jeszu, z jego majątku. Nasz Pan także udał się w podróż, a my teraz czekamy na jego powrót i rozliczenie. Jest obecnie czas pomnażania majątku Pana.

Biada mi, gdybym nie głosił!

Pamiętam jak nie chciałem doić kozy. Ja chłopak z miasta miałbym doić kozę? Wżyciu! A jednak doje je codziennie i nie sprawia mi to żadnego problemu. „Wszystko jest trudne zanim stanie się łatwe”. Nie wiem, kto pierwszy wypowiedział te słowa, ale są oczywiście prawdą. Przy czym warto zauważyć, że niektóre sprawy nigdy nie są trudne w sensie dosłownym tylko, że my się boimy je podjąć. Są więc trudne w tym sensie że takie nam się wydają. Strach sprawia ze boimy się czasem coś zrobić i jeśli nie zostaniemy przymuszeni to czasem nigdy nie podejmuje decyzji, które są dla nas zbawienne. Tak też jest z powołaniem do służby dla Boga i Chrystusa. Bóg nas do niczego nie zmusza. Musimy sami zgłosić się do służby i z wszystkich sił dbać o wierność w tej służbie.

Wprawdzie zdarzyły się wyjątki takie jak powołanie Mojżesza czy Pawła to jednak są to rzadkości i przeważnie każdy sam musi zgłosić swoją gotowość. Mojżesz i Paweł też mogli odmówić, mieli przecież wolną wolę. Mogli się wycofać w każdej chwili, ale tego nie zrobili i są dziś dla nas przykładem wiernej służby.

Paweł napisał: