„Nie ociągaj się z odwiedzeniem chorego człowieka, albowiem za to będą cię miłować.” – Syracha 7:35
Choroba chorobie nie równa. Są jednak sytuacje, kiedy człowiek jest przerażony swoją chorobą i wówczas też bywa często osamotniony. Dobrze, jeśli ma bliskich przy sobie, którzy się o niego troszczą. Miło będzie mu jednak, jeśli odwiedzą go znajomi zwłaszcza ci, co wcześniej twierdzili, że są jego przyjaciółmi. Jeszu syn Syracha w swojej księdze mądrości pisał:
„Bywa bowiem przyjaciel, ale tylko na czas jemu dogodny, nie pozostanie nim w dzień twego ucisku.” – Syracha 6:8
Mówimy wówczas, że prawdziwych przyjaciół poznaje się w biedzie. To mądre polskie przysłowie ma swoje potwierdzenie w Pismach Świętych. Na przykład w księdze Syracha 6:10 czytamy:
"Bywa przyjaciel, ale tylko jako towarzysz stołu, nie pozostanie nim w dniu twego ucisku."
Oczywiście choroba nie znaczy od razu biedy materialnej chyba, że lekarze nas okradną łudząc obietnicami bez pokrycia. Takie przypadki nie tylko dziś się zdążają, ale były znane także w starożytności.
