Gdy w 333 p.n.e. do miasta Gordion przybył Aleksander Macedoński, dowiedział się o przepowiedni, według której ten, co rozwiąże węzeł gordyjski po to, by rozdzielić jarzmo od dyszla zostanie panem Frygii lub – według innych wersji – całej Azji. Ponieważ Aleksander prowadził właśnie podbój imperium perskiego, postanowił rozwiązać węzeł, by wykazać, że to on jest tym, który zdobędzie Azję. Według najpopularniejszej wersji , Aleksander, gdy zorientował się, że nie rozplącze węzła, dobył miecza i go po prostu przeciął. Węzeł gordyjski stał się od tej pory synonimem rozwiązywania skomplikowanych problemów w zaskakująco prosty sposób.
Oczywiście, ktoś lubiący toczyć spory o słowa powie, że nie rozplątał węzła tylko go rozciął, a to nie to samo. Inna osoba jednak zwróci uwagę, że został osiągnięty cel praktyczny, czyli zostało rozdzielone jarzmo od dyszla, a przecież tylko wartość praktyczna się liczy.
W takich węzłach pozornie nie do rozplątania specjalizują się filozofowie. Na przykład taka zagadka:
