Zmartwychwstanie w Starym Testamencie

„O, gdybyś mnie ukrył w Szeolu, trzymał mnie w ukryciu, aż twój gniew się odwróci, ustanowił mi granicę czasu i wspomniał na mnie! Jeśli krzepki mąż umrze, czyż może znowu żyć? Przez wszystkie dni mej przymusowej pracy będę czekał, aż nadejdzie moja ulga. Ty zawołasz, a ja ci odpowiem. Zatęsknisz za dziełem swych rąk.” Hioba 14:13-15 PNŚ

W powyższym tekście Hiob wyraża swoją wiarę w zmartwychwstanie. Jest to jeden z najstarszych tekstów biblijnych mówiący o takiej nadziei dla umarłych. Kolejny tekst pochodzi z księgi Izajasza i ma formę proroctwa.

„Ożyją Twoi umarli, zmartwychwstaną ich trupy, obudzą się i krzykną z radości spoczywający w prochu, bo rosa Twoja jest rosą światłości, a ziemia wyda cienie zmarłych.” Izajasza 26:19

Izajasz był bardzo szanowanym prorokiem i jego świadectwo ma duże znaczenie, ale nie mniej szanowanym prorokiem był Daniel, a on także prorokował o zmartwychwstaniu.

Jak zrobiono z dziewicy pannę?

"I w zachłanności uformowanymi słowami was przehandlują…"

2 Piotra 2:3

Już w 20013 roku w temacie „Fałszerze Słowa Bożego” pisałem o plastycznych słowach, które służą przehandlowaniu nas. Powyższy werset jest w moim tłumaczeniu. Starałem się oddać go dosłownie. Prawdopodobnie tłumacze różnych polskich przekładów biblijnych mieli problem by oddać ten tekst w sposób zrozumiały a na objaśnienia tak jak ja to robię nie mogli sobie pozwolić. Ich starania dały jednak mizerne wyniki i widać w nich jak dużą rolę ma tłumacz. Można śmiało stwierdzić, że tłumacz do swojej wersji przekładu dodaje swoją interpretację, czyli to, czego czytelnik przeważnie nie chce. Zobacz jak ten cytat z listu Piotra oddają popularne polskie przekłady.

„dla zaspokojenia swej chciwości obłudnymi słowami was sprzedadzą”

Biblia Tysiąclecia

„Z chciwości wykorzystywać was będą przez zmyślone opowieści”

Biblia Warszawska

„I będą was zachłannie wyzyskiwać sfałszowanymi słowami.”

Przekład Nowego Świata

Widzimy wyraźnie, że tłumacze mają problem w ustaleniu tekstu. Każdy nieco inaczej oddaje zwrot „uformowanymi słowami”. Mamy więc: „obłudne słowa”, „zmyślone opowieści” i „sfałszowane słowa”. Tymczasem chodzi o plastyczne kształtowanie słów, czyli zmianę ich znaczenia tak, że można im nadać inny sens. Piotr przepowiedział proroctwo, że ktoś będzie formował znaczenie słów po to by zwieść powołanych do zbawienia.

Czy Chrystus znał księgę Tobiasza?

„Nie czyń drugiemu, co Tobie niemiłe”

Chyba wszyscy znamy powyższe przysłowie. Posiada tak dużą moc oddziaływania, że lubią je powtarzać nawet ateiści zupełnie będąc nieświadomymi, że cytują Pismo Święte. A ty wiesz skąd pochodzi ten cytat? Osoby badające Pisma Święte przeważnie kojarzą te słowa z tym, czego nauczał Chrystus nasz Pan. Słusznie jednak zauważają, że Jeszu wypowiedział je inaczej.

"Jak chcecie, żeby ludzie wam czynili, podobnie wy im czyńcie."

Łukasza 6:31

Pan nasz Jeszu podniósł wymagania na wyższy poziom. Tak jak nie tylko morderstwo potępił, ale także samo gniewanie się i nie tylko cudzołóstwo, ale także samą pożądliwość tak też i w tym przypadku Pan nasz nie tylko, że zabronił czynić zło, ale nakazywał czynić dobro. Nakaz by czynić to co sami byśmy chcieli by inni nam robili wypowiedział Mistrz przy okazji tłumaczenia, że mamy dobrze czynić nawet ludziom wrogo do nas nastawionym. 

Czy Septuaginta jest godna zaufania?

"Tak samo wy, młodzieńcy, bądźcie poddani starszym! Wszyscy zaś wobec siebie wzajemnie przyobleczcie się w pokorę, Bóg pysznym sprzeciwia się pokornym zaś daje łaskę."

1 Piotra 5:5

"Daje zaś tym większą łaskę: Dlatego mówi: Bóg pysznym sprzeciwia się pokornym zaś daje łaskę." 

Jakuba 4:6

Dwie wypowiedzi, które mają w sobie tą samą myśl, zaznaczyłem ją boldem, czyli pogrubieniem tekstu. Wygląda na to, że obaj coś cytują, ale Piotr cytat wplata w swoją wypowiedź tak, że stanowi jedną całość. Podczas gdy Jakub powołuje się na autorytet i te same słowa poprzedza stwierdzeniem, „Dlatego mówi:” Stąd wiemy, że na pewno jest to cytat. Po bliższym sprawdzeniu okazuje się że jest to księga Przypowieści 3:34. Jest tylko mały problem. Księga ta w wersji, jaką najczęściej spotykamy podaje nieco inną myśl. Nie ma tam wzmianki o tym, że Bóg „pysznym sprzeciwia się” jest za to inna myśl, że „naśmiewa się z szyderców”. To dość duża różnica, z czego wynika?

Noe, Danel i Hiob - kim jest Danel?

I gdyby tam byli owi trzej mężowie: Noe, Danel i Hiob, to tylko oni, dzięki, sprawiedliwości swej, ocaliliby życie swoje - wyrocznia Pana Boga. (…) i gdyby Noe, Danel i Hiob w tym kraju się znajdowali, na moje życie - wyrocznia Pana Boga - ani synów, ani córek by nie ocalili, ale oni sami tylko dzięki swej sprawiedliwości ocaliliby własne życie.

Ezechiela 14:14,20

Czy badacie Pisma na tyle dokładnie by zauważyć takie szczegóły jak ta wzmianka o Danelu u Ezechiela? Niektóre przekłady podają imię Daniel. Mówi Bóg przez Ezechiela, że zmienia swoje podejście do grzeszników i teraz dzieci nie będą korzystały z uprzywilejowanej pozycji rodziców tylko każdy sam za siebie odpowie. To postanowienie dotyczyło Izraela. Kim jest Danel lub Daniel?

Oczywiście pierwszy na myśl przychodzi prorok Daniel, ale pisać o nim nie mógł Ezechiel, bo Daniel prorokował po Ezechielu a nie przed. W najlepszym razie Daniel mógł być dzieckiem lub młodzieńcem, ale na pewno jeszcze nie był na tyle znany by stanowić przykład dla innych. W dodatku ten Danel jest wymieniony między Noem a Hiobem za pierwszym razem i za drugim tak samo, co prawdopodobnie znaczy, że żył w czasach między Noem a Hiobem. Wśród historii biblijnych nie ma o nikim takim wzmianki, kim więc był Daniel?