Dostałem pytanie:
Zawsze się dziwiłam, że Jakub był ulubieńcem Boga, mimo że wraz z matką oszukał i okłamał ślepego i starego ojca, żeby zdobyć błogosławieństwo.
Jakub na pewno był ojcem Iszraela i to go czyniło uprzywilejowanym, ale nie był wolny od konsekwencji swoich czynów. Pozycja, którą zajmował, była nienaruszalna. Żeby stracić swoją pozycję, musiałby jego starszy brat być człowiekiem lepszym od niego, a nie był. Bóg to przewidział wcześniej, więc od początku wybrał Jakuba i jemu w pewnym zakresie błogosławił.
Stary Testament dość szczerze opisuje postępki, a często także błędy sług Bożych. Nie usprawiedliwia ich, ale też rzadko nad nimi się rozwodzi. Tak też było z Jakubem. Mimo że Jakubowi powodziło się materialnie, to jednak z powodu oszukania ojca był przez wiele lat tułaczem, a nawet parobkiem swojego teścia. Doznał też dużego upokorzenia, kiedy mu teść podmienił żonę i musiał pracować kolejne lata prawie jak niewolnik.
Mamy takie przysłowie „jaki ojciec taki syn” i z takim przesłaniem czasem występowali prorocy Boży ganiący potomków Jakuba.
